برای بیان پدیده های طبیعی، همیشه هندسه ی اقلیدسی کاربرد نداره. در اکثر موارد باید از نوع دیگه ای از هندسه استفاده کرد تا بشه عوارض طبیعی و فرم ها و … رو نشون داد. فراکتال ها بهترین زبان برای بیان این چنین پدیده هایی هستند که می تونن حتی در معماری هم نمود پیدا کنن. یکی از بناهایی که از این نوع هندسه بهره گرفته ، ” مرکز شنا و بازی های آبی المپیک ۲۰۰۸ چین ” هست که ما ( من و میثم! ) برای تحلیل سازه ای انتخاب کردیم. و اما Water Cube :

مکعب آبی، گروه معماران PTW ، شرکت اوو آروپ

این نام، برای مرکز شنا و بازی های آبی المپیک سال ۲۰۰۸ پکن در نظر گرفته شده. پروژه به شکل یک مکعب بسیار ساده ، ولی پیچیده در نظر گرفته شده که سعی در شبیه شدن آن به اجتماع مولکول های آب شده. ابعاد این مکعب بزرگ ۱۷۷*۱۷۷ متر و ارتفاع آن ۳۱ متر است. الهام بخش این نوع سازه ، شکل ارگانیک حباب های صابون و کف بوده ، گرچه این نوع سازه به کرات در طبیعت قابل مشاهده هست : در سلول های زنده ، در کریستال های تشکیل دهنده ی مواد و … این ساختار توسط دو دانشمند به نام های “phelan” & “weaire” برای تقسیم بندی فضا پیشنهاد شد : یکی ۱۴ وجهی ( شامل ۱۲ پنج ضلعی و دو شش ضلعی منتظم ) و دیگری یک ۱۲ وجهی ( شامل ۱۲ پنج ضلعی منتظم ) این راه حل در حال حاضر بهترین روش برای تقسیم فضای سه بعدی است و به رغم ظاهر پیچیده، قابلیت تکرار پذیری فوق العاده ای دارد. در این نوع هندسه فقط سه نوع سطح، چهار نوع لبه و سه نوع گوشه (گره) به کار رفته.

فعلا در تلاش برای ساختن این ۲ چند وجهی هستیم! بعدا” بیشتر در این مورد مینویسم. به زودی این پست کامل میشه …