هنگامی که موزه ی هنرهای شهر میامی تصمیم به ساخت یک شعبه ی مرکزی جدید برای خود کرد، تصمیم گرفته شد تا کار احداث بنا به دونفر از معروف ترین معمار های سوئیسی سپرده بشه. Jacques Herzog و Pierre de Meuron . از اونها انتظار میرفت تا مکانی شگفت انگیز طراحی کنند تا ارزش اینکه جایی بین المللی باشه رو داشته باشه. در حقیقت چیزی که اونها از این دو نفر خواستند، تفسیر جدید و مدرنی بود از “باغ های معلق بابل” ؛ یک مکان رویایی که فضاها، جو ها و فرهنگ های مختلف رو به هم متصل کنه.
سطح زیربنا، ۱۲۰۰۰۰ فوت مربع بود که توسط سه ساختمان کوچک احاطه شده . در طرح ساختمان، برای اینکه ساختاری با ابهت به وجود بیاد، بالکن های سایه گیر بزرگی به همراه میدان عمومی بزرگی که زیر امتداد سقف بنا به وجود میومد ساخته شد.
سقف سایه بان به صورت سوراخ دار ساخته شد، نه فقط به این دلیل که خاصیت نور گیری و تهویه داشت باشه ، بلکه بیشتر به این علت که بتونه راه انتقالی بین فضای داخلی و پارک بیرونی ایجاد کنه. دلیل دیگه ی این کار این بود تا افرادی که از هوای مرطوب میامی به داخل موزه که هوای قابل کنترل تری داره وارد میشن ، کمتر تفاوت رو احساس کنن.
هنگامی که افراد از پارک کنار ساختمان وارد میدان عمومی میشن، با درخت ها و ستون های متعددی احاطه میشن، ستون هایی که مثل یک جنگل سایه بان زیبایی رو به وجود میاره. بعد از کمی پیشروی در این محوطه، به حجمی میرسن که ساختمان اصلی موزه رو تشکیل داده.
+این پروژه سال ۲۰۱۱ به اتمام خواهد رسید …