پوشش یک معماری : خانه ای مسکونی در امریکا

مبله کردن یک معماری شاید دقیقا” به معنای پوشاندن لباس به فردی باشد که هر چند دارای بدنی زیباست، ولی قطعا” بدون آن پوشش یک جای کارش خواهد لنگید. اما این لباس را چگونه باید به یک معماری پوشاند تا هم زیبندگی معماری را بیشتر کند و هم به عنوان چیزی جدا و ناهمگن از معماری به نظر نرسد؟ در بسیاری از مواقع این پوشش با استفاده از وسایل ریز و درشت، ارزان قیمت و لوکس و فارغ از هر گونه دسته بندی به وفور در خانه ها یافت می شود، ولی چیزی که باعث شد به طور خاص به این جنبه از معماری بپردازم این پست از سایت Archdaily بود  : خانه ای مسکونی در بروکلین ، کاری از Slade Architecture . نکته ی عجیب برای من این بود که معماری این خانه به صورت فوق العاده ای همراه با پوشش داخلی است، در حالیکه در اکثر کارهایی که امروزه در سایت های معماری میبینیم این دو بخش تقریبا” به صورت جدا از هم پیگیری می شود یا اینکه معمار به طراحی یک صندلی یا گلدان – به عنوان شیوه ای مینیمالیست شده – قناعت میکند؛  به عبارت دیگر معماری این خانه بدون دکوراسیون بخش های خاصی از آن قطعا” تفاوت زیادی با وضع موجود خواهد داشت.

عکس اول از این خانه ی مسکونی، مربوط به راه پله ایست که در کنار در ورودی. صد ها -یا حتی هزاران- عکس کوچک و بزرگ به وسیله ی آهنربا به دیوار استیل این راهپله چسبانده شده اند. با این کار، معمار توانسته معنایی دیگر به این دیوار به ظاهر ساده بدهد. معنایی که شاید به وسیله ی هیچ کار دیگری در معماری این راهپله ، نتوان به آن دست پیدا کرد.

در جایی دیگر، دیواری جدا کننده مشاهده می شود که در آن ۹۶ سر مجسمه ای کنار هم قرار گرفته است. دیواری که می توانست به راحتی به وسیله ی یک تیغه ی گچ یا بتن ، دو فضای این خانه را از هم جدا کند.

حتی لباس های تا شده در قفسه های اتاق های این خانه هم سهمی در طراحی معمارانه ی آن داشته اند. فکر کنید که به این صورت هر چند وقت یکبار دیوارهایتان می تواند به تناسب  لباس های شما، ترکیب رنگی جدیدی به خود بگیرد. این موضوع در مورد “دیوار کفشی ” زیر هم صادق است. صرف نظر از این موضوع که چند جفت کفش برای پوشاندن این دیوار لازم است، میتوان این محیط نیمه بازی که برای نگهداری از کفش ها در نظر گرفته شده را به نوعی یک انباری باز که نقشی در بر هم زدن یکنواختی دیوار های خانه دارد به حساب آورد.

خانه ای که شبیه به یک موزه طراحی شده شاید عبارتی مناسب برای وصف این فضا باشد. چیزی که به نظر من می تواند امری مناسب و جالب برای طراحی یک خانه ی مسکونی مورد توجه قرار بگیرد. جایی که می تواند هر روز، به تناسب وسایل مختلفش، رنگ و بویی جدید و نو داشته باشد .

پست های مرتبط



۹ نظر به “پوشش یک معماری : خانه ای مسکونی در امریکا”

commenter

یه جوریه
قبول کن
آدم توش راحت نیست
بازم قبول کن

[پاسخ]

commenter

آخه اینجوری باید همه کفشها نو وهمه لباسها اتو شده باشن که دکوراسیون خونه خراب نشه!!یا اینکه باید یه سری وسایل بذاری و استفادش نکنی که اینجوری هم تنوع ایجاد نمیشه… حالا جدا از اینجور چیزا که ازش بگذریم ایده جالبی بود به نظر طراحش احترام میذاریم

[پاسخ]

commenter

aslan shabihe ye khooneye maskooni nist,bishtar shabihe forooshgah mimoone.man dosesh nadaram

[پاسخ]

commenter

باید به هنر طراحش احترام گذاشت ولی این بیشتر به کفش فروشی شبیهه تا خونه

[پاسخ]

commenter

تازه من شمردم اینجا بیشتر از ۱۱۰ جفت کفش لازمه تا دکور خونت کامل شه

[پاسخ]

commenter

salam
khastam khaste nabashid behet begam,khoob kaar kardi,,,ye sari be hame bakhshaa zadam…mataalebet khooban
hatman bazam sar mizanam.rasti manam memari mikhunam,terme4.moaffagh bashi,felan

[پاسخ]

commenter

@ عالیجناب هایپ:
خیلی شلوغه
اینم قبول کن

[پاسخ]

نظر خود را بگویید :

نام (لازم) :
پست الکترونیکی (منتشر نخواهد شد) (لازم) :
وبسایت :
نظرتان را بنویسید
XHTML : میتوانید از چیزها (؟!) ی روبرو استفاده کنید! <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>