میدان تیانان من ، چین
این روز ها دل و دماغ نداشتن برای کارها نزد خیلی از ما اصلا” چیز عجیبی نیست. نوشتن یک پست جدید هم به طور واضح جزو این کارها محسوب میشود، گرچه سعی کردم با انتخاب موضوعی متناسب با این ایام ، این کار را کمی آسان تر کنم …
میدان تیانآن من ( Tiananmen ) ( به معنی دروازه ی صلح آسمانی ) یک میدان بسیار بزرگ در (تقریبا”) مرکز شهر پکن است که فضاهایی در قسمت جنوبیش، آن را از شهر ممنوعه جدا می کند. در فرهنگ کشور چین، این میدان به صورت سمبلی از اتفاقات بسیار مهم است که در تاریخ این کشور روی داده. این میدان با پوشش ۴۰٫۵ هکتار ، بزرگ ترین فضای عمومی (Public space) در دنیا محسوب میشود.
این میدان از آغاز ، به عنوان محلی برای گردهم آیی های بزرگ استفاده می شده . سطح صاف و یک دست آن تنها به وسیله ی یک مقبره با ارتفاع ۳۸ متر شکسته می شود که در سال ۱۹۵۸ به این میدان اضافه شده است. این میدان بین دو دروازه ی بزرگ، یکی در شمال و یکی در جنوب قرار گرفته. در قسمت غربی میدان، بخشی به نام Great Hall of the People قرار دارد که به عنوان محلی برای برگذاری اعیاد ملی جمهوری خلق به کار می رود و در بخش شرقی آن ، موزه ی ملی خلق چین قرار گرفته که به کشتار مردم چین در سال ۱۹۱۹ می پردازد.
بین این میدان و شهر ممنوعه ، خیابانی عریض به نام Chang’an Avenue قرار گرفته که محلیست برای رژه های نیروهای ملی چین.
سرتاسر این میدان تماما” باز است و هیج درخت یا نیمکتی در آن قرار ندارد. سرتاسر میدان مملو از تیر های برقی است که علاوه بر روشن کردن آن در شب، وظیفه ی حمل دوربین های مدار بسته ی نصب شده را هم دارند …
اما شاید مهمترین ویژگی این میدان ، نه وسعت عجیب آن و نه بناهای تاریخی اطراف آن باشد. چیزی که من را ترغیب به نوشتن این پست در این روز ها کرد، شاید اتفاقی بود که در این میدان افتاد و باعث شد از آن به بعد، صدها دوربین های مدار بسته به تجهیزات این میدان اضافه شود : اعتراضات سال ۱۹۸۹ در این میدان که عمدتا” توسط دانشجویان و دانش آموزان و قشر روشنفکر صورت گرفت و باعث برچیده شدن چندین ارگان دولتی کمونیستی شد.
اعتراضات با مرگ یک دموکراسی خواه و معترض به فساد دولتی به نام Hu Yaobang شروع شد ، فردی که معترضان خواهان سوگواری برای وی بودند. برای این سوگواری، یک میلیون نفر در این میدان جمع شدند که خواهان اصلاحات اقتصادی و مبارزه با فساد سردمداران و رهبران چین بودند. هم زمان با این گرد همایی، اعتراضات در شهر های دیگر چین هم آغاز شد، به خصوص در شهر شانگهای که اعتراضاتش تا آخرین روزها ادامه داشت.
اعتراضات به مدت ۴ هفته ادامه داشت، از زمان مرگ Hu Yaobang تا ۱۵ آپریل، وقتی که تانک ها با ورود به میدان تیانان من آن را پاک سازی کردند؛ کشتاری که توسط دولت خلق چین انجام گرفت و طی آن افراد زیادی کشته و عده ی زیادی مجروح شدند. تعداد کشته های آن حادثه هنوز هم مشخص نیست ، ولی طبق براورد های سازمان های بدون مرز، تنها در پکن، ۲۵۰۰ نفر کشته و بیش از ۱۰۰۰۰ نفر زخمی شدند …
اما در این شرایط، حادثه ای روی داد که شاید برای همیشه در ذهن جهانیان باقی بماند. در خلال این کشتار ها و با ورود تانک ها به میدان ، فردی که هنوز هم هویتش مشخص نیست، قهرمانانه رودر روی تانک ها ایستاد و بدون هیج گونه وسیله ای، توانست آنها را ، حداقل برای دقایقی متوقف کند و به این شکل اعتراض خود را به گوش تمامی جهانیان برساند. بسیاری از عکاسان از این اتفاق باور نکردنی که در ۵ ژوئن سال ۱۹۸۹ اتفاق افتاد عکس برداری کردند و یک فیلمبردار خارجی که آن زمان در هتل روبروی میدان به شکلی حبس شده بود، توانست از این واقعه فیلم برداری کند.
+ اگر فایل ویدئویی را مشاهده نمی کنید احتمالا” به علت فیل تر شدن سایت یوتیوب در ایران عزیز اسلامیست. در صورت تمایل می توایند با تجهیزات لازم آن را در اینجـــا مشاهده کنید …
ارسال شده در دسته ی جامعه, روزمره, غیره, معماری
