یک معمار

از اوونجایی که تا الان در حال خوردن و خوابیدن به سر میبردیم، وجدانمان اندکی درد گرفته ، به دنبال کار و زندگیمان میرویم فعلا” !

موضوع پروژه ی پایان ترم ترکیب سه، طراحی “خانه ی خورشید” بود. البته از موضوع میشه تعابیر مختلفی کرد، مثلا” یکی مناره ی مسجد رو خونه ی خورشید میدونست، یکی آسایشگاه سالمندان رو و البته یک معمار هم آتشکده ی زرتشت رو! ;)
برای این پروژه، پیش زمینه هایی پیدا کرده بودم از مسابقه ی طراحی آدریان که البته به تحویل اون پروژه نرسیدیم به خاطر امتحانا. طرح من اما تشکیل میشد از چهار دیوار نبشی مانند بلند که آتش آتشکده رو دربر میگیرن. طرح رو از آتشکده های اولیه که به صورت ۴ طاقی های خیلی ساده بودن الهام گرفتم.
+طبق اصل ( ناگهان چه زود، دیر میشود) ، باز شیت رو با عجله بستم و استثنا” بیشتر وقتم رو گذاشتم روی ماکت. برای آب ماکت هم متریال خیلی خوبی پیدا کردم به اسم پارافین! + بقیه ی نوشته را بخوانید »

یکی از پروژه های ترکیب سه، بررسی رابطه ی بین اقلیم و معماریه. اینکه مثلا” چرا ضخامت دیوار ها توی جاهای گرم و خشک زیاده، چرا بر خلاف جاهای سرد، ارتفاع دیوار ها خیلی بیشتر از حد معموله و چراهای دیگه که با توجه به اقلیم های خاص، جواب های متفاوتی میگیره.
برای این تمرین، من اقلم گرم و خشک رو انتخاب کردم که قرار بود توش یک نمازخانه ی بین راهی طراحی بشه. بر اساس اقلیمم ، شرایط کارم تعین میشد. مثلا” کل مجموعه، یک متر زیر زمین بود تا بتونه از خنک بودن زمین استفاده کنه یا برای نمازخانه، یک بادگیر در نظر گرفتم تا کارتهویه و خنک کردن رو انجام بده و یک ساختار با حیاط مرکزی برای دور شدن از گرما و مهم تر از همه، شکل کلی بنا که سایه ی خوبی توی حیاط میندازه و …

+ یک کتاب هم هست به نام ” Building with Earth Design and Technology of a Sustainable Architecture ” . فکر میکنم کتاب مناسبیه برای بحث اقلیم. فقط یک مبحثش رو خوندم البته! ( اونم ناقص!! )

+ چهارشنبه ی این هفته امتحان نیم ترم معماری معاصر داریم، دو هفته ی بعد امتحان ترم معماری معاصر …!!!

+ بقیه ی نوشته را بخوانید »

دارم ماکت می سازم. همراه با شنیدن موسیقی! خوبیه ماکت درست کردن و شیت کشیدن همینه اصلا”! میتونی هم کار کنی، هم یه هدفون تو گوشت باشه! ولی وقتی میشینی یه مسئله ی مسخره ی فیزیک شیمی حل میکنی که نمیتونی از این کارا کنی! حالا که چی که مثلا” دو دوتا میشه ۴ تا …؟!!

تصمیم گرفتم برای کارم از درهای ارسی استفاده کنم. چه قدر قشنگه این ترکیب های رنگ. واقعا” زیباست. کافیه همراه این کار ها، یه آهنگ سنتی هم گوش بدی تا کاملا” بری توی یه عالم دیگه. تا بفهمی معماریه سنتی یعنی چی، تا بفهمی چی داریم و نمی دونیم، تا بفهمی چیا رو داریم با چیا عوض میکنیم …

شعر ” چون است حال بستان” که محسن نامجو بسیار زیبا خوندش رو حتما” گوش کنید. اصل شعر از سعدیه.

چون است حال بستان، ای باد نو بهاری ؛ کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری

گل نسبتی ندارد باروی دل فریبت ؛ تو در میان گل ها چون گل میان خاری

ای گنج نوشدارو، بر خستگان گذر کن ؛ مرهم به دست و مارا مجروح می گذاری

عمری دگر بباید بعد از وفات مارا ؛ کین عمر طی نمودیم، اندر امیدواری …

۱- کشفیات جدید ! :

پیرو پست قبل، این بنا باید از ۲ نوع چند وجهی که کنار هم قرار میگیرن تشکیل بشه، ولی امروز ما هر کاری کردیم نتونستیم ۲ تا شکل شبیه هم توی ابن نما گیر بیاریم!! برای همینم با گردنی کج به سراغ ( الان فکر کردی میخوام بگم استاد؟؟؟ میخوام بگم سال بالایی؟!! نه خیر! ) جناب آقای انصاری که یکی از TA های گل روزگاره (!) رفتیم و ایشونم با بیانی سلیس فرمودند که این نما در حقیقت برشی هست که از فضای تشکیل شده توسط این چند وجهی ها به وجود اومده. بنا براین در نما تقریبا” هیچ دو شکل شبیه هم رو نمیبینیم و اصلا” ویژگی این بنا هم همینه! D: بیچاره میثم که میخواد ماکتش رو بسازه! هه هه ! در ثانی! قرار شد این ساختار رو ( که دو لایه هست ) با ساختار های یک پارچه که به صورت space fram ساخته میشه مقایسه کنیم. منابع این کارا هم مجله ی معمار شماره ی ۳۷ و کتاب ” سازه های مشبک فضایی ” ( Space grid structures ) نوشته ی جان چیلتون ، تالیف دکتر گلابچی … ;)

۲- من آخر این مقاومت مصالح رو خراب میکنم! به جای اینکه بشینم مسئله هاش رو حل کنم ، نشستم سینما ۵ دیدم! ولی فیلمش قشنگ بود ها! D: به امید اینکه فردا به خیر بگذره … تازه قراره با مسعود بیرونم برم! اه! عمرا” دیگه به خیر نمی گذره … ;))

۳- این آیت الله منتظری کیه … !؟!؟!!

۴- کمانگیر باز یه پست خوب داده. نامه ای خطاب به مردم بی ادب دنیا …

برای بیان پدیده های طبیعی، همیشه هندسه ی اقلیدسی کاربرد نداره. در اکثر موارد باید از نوع دیگه ای از هندسه استفاده کرد تا بشه عوارض طبیعی و فرم ها و … رو نشون داد. فراکتال ها بهترین زبان برای بیان این چنین پدیده هایی هستند که می تونن حتی در معماری هم نمود پیدا کنن. یکی از بناهایی که از این نوع هندسه بهره گرفته ، ” مرکز شنا و بازی های آبی المپیک ۲۰۰۸ چین ” هست که ما ( من و میثم! ) برای تحلیل سازه ای انتخاب کردیم. و اما Water Cube :

مکعب آبی، گروه معماران PTW ، شرکت اوو آروپ

این نام، برای مرکز شنا و بازی های آبی المپیک سال ۲۰۰۸ پکن در نظر گرفته شده. پروژه به شکل یک مکعب بسیار ساده ، ولی پیچیده در نظر گرفته شده که سعی در شبیه شدن آن به اجتماع مولکول های آب شده. ابعاد این مکعب بزرگ ۱۷۷*۱۷۷ متر و ارتفاع آن ۳۱ متر است. الهام بخش این نوع سازه ، شکل ارگانیک حباب های صابون و کف بوده ، گرچه این نوع سازه به کرات در طبیعت قابل مشاهده هست : در سلول های زنده ، در کریستال های تشکیل دهنده ی مواد و … این ساختار توسط دو دانشمند به نام های “phelan” & “weaire” برای تقسیم بندی فضا پیشنهاد شد : یکی ۱۴ وجهی ( شامل ۱۲ پنج ضلعی و دو شش ضلعی منتظم ) و دیگری یک ۱۲ وجهی ( شامل ۱۲ پنج ضلعی منتظم ) این راه حل در حال حاضر بهترین روش برای تقسیم فضای سه بعدی است و به رغم ظاهر پیچیده، قابلیت تکرار پذیری فوق العاده ای دارد. در این نوع هندسه فقط سه نوع سطح، چهار نوع لبه و سه نوع گوشه (گره) به کار رفته.

فعلا در تلاش برای ساختن این ۲ چند وجهی هستیم! بعدا” بیشتر در این مورد مینویسم. به زودی این پست کامل میشه …