+ خیلی فکر کردم که دکتر آیوازیان این عکس رو از کجا گرفتن، ولی جایی به نظرم نرسید!

دبیرخانه رویدادهای معماری، فراخوان شرکت در «کارگاه فهم معماری ایران از پنجره بیرجند» را منتشر کرد.

یکی از سایت های خیلی خوبی که جدیدن پیدا کردم سایتی بود به نام OpenBuildings . این سایت در حقیقت یک آرشیو جهانی از بناهای معمارانه است، با این تفاوت که تمامی اعضا میتوانند به صورت آزادانه در بحث های پیرامون ساختمان ها و مکان های به اشتراک گذاشته شده شرکت کنند و یا حتی خود یک مطلب راجع به ساختمانی که فکر میکنند ارزش معمارانه ای دارد بنویسند و به اشتراک بگذارند. حتی این آثار لازم نیست از بناهای به روز باشد؛ مثلا” شما میتوانید یک بنای قدیمی که شاید خانه ی خودتان بوده و به نظرتان جایی ارزشمند است را با بقیه به اشتراک بگذارید. هم اکنون این سایت نزدیک به ۵۰ هزار کاربر دارد و اطلاعات ۴۰ هزار ساختمان در آن نگهداری میشود.

اما یکی از بهترین امکاناتی که این سایت برای کاربران خود فراهم کرده، برنامه هایی است که دسترسی به دیتا بیس های این سایت را از طریق گوشی های تلفن همراه امکان پذیر میکند – فعلن فقط برای کاربران آیفون و مشتقاتش -. برای مثال شما میتوانید تمامی ساختمان ها و مراکزی که بقیه ی کاربرای برای یک نقطه ی خاص در این سایت تگ کرده اند و شما در نزدیکی آن مکان قرار دارید را مشاهده کنید و مکان دقیق آنها را روی نقشه های گوگل پیدا کنید یا خودتان مکان خاص یا مورد علاقه تان را به آن بیافزایید و با بقیه به اشتراک بگذارید.

برنده ی جایزه ی پریتزکـــر سال ۲۰۱۱، امروز معرفی شد. Eduardo Souto de Moura ، یک معمار ۵۸ ساله ی پرتغالیست که برنده ی جایزه ی امسال شده است. از این معمار تا کنون ۶۰ اثر به ثبت رسیده بود که اکثر آنها در پرتغال و اسپانیا قرار دارد. نکته ی جالب این انتخاب این است که این معمار، در دفتر Alvaro Siza ای کار میکند که خود در سال ۱۹۹۱ برنده ی جایزه ی پریتزکر شده بود. دلیلی که هیئت ژوری برای انتخاب این معمار به عنوان برنده ی پریتزکر امسال بیان کرده بود ترکیب کردن مفاهیم مختلف و گاه متضاد در کار های وی است، مفاهیمی مانند استحکام در عین لطافت یک بنا. یکی از مهمترین کار های وی که شاید دلیل اصلی انتخاب این معمار بوده استادیوم ورزشی Braga در پرتقال است که وی در سال ۲۰۰۳ میلادی طراحی کرده و در نظر اول شاید در مقایسه با طراحی هایی که امروزه شاهدشان هستیم بنای خیلی خاصی به نظر نرسد، ولی یکی از مهمترین معیار های جایزه ی پریتزکر جواب گویی مطلوب یک بنا در گذر زمان است که گویا در این استادیوم این مورد از نقاط قوت به حساب میآید؛ علاوه بر این گویا “سازه” یکی از مهمترین معیار های انتخاب برندگان پریتزکر است که سال گذشته هم نمود زیادی داشت.

چند سالی هست که برندگان این جایزه دیگر افرادی مشهور و معروف در معماری که از آنها به عنوان Starchitects یاد میشو نیستند. البته این رویکرد ممکن است به دلایلی واضح مانند بها دادن به معماران دیگری مانند Peter Zumthor باشد که به شخصه بعد از بردن این جایزه با وی و نظریاتش پیرامون معماری آشنا شدم.

لیست مفصلی از کارهای این معمار پرتغالی – که دومین معمار برنده ی پریتزکر از این کشور است – را میتوانید از اینــجــا ( شامل عکس ) یا اینجـــا ( فایل متنی )  دریافت کنید.

بالاخره پس از ۶ سال طی کردن پروسه ساخت برج کنتون در اول اکتبر ۲۰۱۰ درهای خود را به روی عموم گشود . برج کنتون مهمترین ساختمان در بین ساختمانهای تازه ساخته شده در گوانگژو است که در واقع بعنوان نماد تمام معنایی برای یک ابر شهر ۱۰ میلیون نفره است . برج کنتون کوانگژو با پیشی گرفتن از سی ان تاور در تورنتوی کانادا به ارتفاع ۶۱۰ متر خوشبین است که روزانه ۱۰ هزار مراجعه کننده را در خود داشته باشد.

مارک هامل مدیر گروه معماری آی بی آ در رابطه با طراحی میگوید :

در حالی که در دیگر برجهای ساخته شده ، صفات نرینگی مثل درون پیچی ، قدرت ، صاف و مربعی بودن و نوعی تکرار بیشتر دیده میشود ، ما در برج کنتون در واقع صفات زنانگی مثل ترکیبی بودن ، شفافیت ، انحنا و جذابیت را به عنوان اهداف خود قرار دادیم . هدف ما طراحی یک فرم آزاد با هویت مشابه انسانی بود که گوانگژو به عنوان یک شهر پویا و هیجان انگیزمطرح شود.
(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : برج کنتون | گوانجو