یک معمار » جامعه

تهران

هومن — Sun, 29 Nov 2009 17:19:58 +0000

- تهران، سال ۱۹۸۵

- تهران ، سال ۲۰۰۹

تهران یکی از رکورد داران رشد – فیزیکی – سریع در بین پایتخت های جهان است. در اوایل سال ۱۹۴۰ ، جمعیت تهران چیزی حدود ۷۰۰٫۰۰۰ نفر بود، در سال ۱۹۶۶ به ۳ میلیون نفر رسید و در سال ۱۹۸۶، همزمان با شروع جنگ ایران و عراق و به علت مهاجرت مردم از روستا ها و شهر های دیگر به آن، ۶ میلیون نفر شد. امروز اما تهران یا نواحی اطرافش جمعیتی در حدود ۱۰ میلیون نفر را دارد . این انفجار جمعیت گذشته از مشکلات زیست محیطی و آلودگی های محسوس، نشانگر خالی بودن روستا ها و انباشته شدن کاذب نیروی کار در جاییست که کاری در آن یافت نمیشود.

+ دو تصویر بالا از سایت ناسا استخراج شده و در آن، لکه های سبز، فضاهای سبز، نواحی خاکستری و مشکی نواحی ساخته شده و نواحی قهوه ای رنگ مکان های دست نخورده است. میتوانید این دو عکس را با کیفیت بالا از # و # دانلود کنید.

موضوعات مرتبط :

نتایج مسابقه ی طراحی بنتون در تهران اعلام شد – ۶ طرح برگزیده

شرکت صنعتی PB panel ، ایران …

برندگان مسابقه ی بین المللی طراحی مجتمع مسکونی – تجاری، مشهد

میدان تیانان من ، چین

هومن — Tue, 23 Jun 2009 13:14:27 +0000

این روز ها دل و دماغ نداشتن برای کارها نزد خیلی از ما اصلا” چیز عجیبی نیست. نوشتن یک پست جدید هم به طور واضح جزو این کارها محسوب میشود، گرچه سعی کردم با انتخاب موضوعی متناسب با این ایام ، این کار را کمی آسان تر کنم …

میدان تیانآن من ( Tiananmen ) ( به معنی دروازه ی صلح آسمانی ) یک میدان بسیار بزرگ در (تقریبا”) مرکز شهر پکن است که فضاهایی در قسمت جنوبیش، آن را از شهر ممنوعه جدا می کند. در فرهنگ کشور چین، این میدان به صورت سمبلی از اتفاقات بسیار مهم است که در تاریخ این کشور روی داده. این میدان با پوشش ۴۰٫۵ هکتار ، بزرگ ترین فضای عمومی (Public space) در دنیا محسوب میشود.

(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : میدان تیانان من ، چین

گرافیتی های معماری یا “تزیینات و جنایت”

هومن — Sun, 24 May 2009 20:25:23 +0000

قبل تر ، پستی راجع به هنر گرافیتی نوشته بودم ( ببینید : گرافیتی، هنر خیابانی ) . اخیرا” هنرمندی لهستانی، با نام مستعار Truth آثاری خلق کرده است که شاید بهترین توصیف برای آنها، گرافیتی های معمارانه باشد: فرم هایی مینیمال و انتزاعی از جنس polystyrene که وی به ساختمان ها اضافه کرده.

(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : گرافیتی های معماری یا “تزیینات و جنایت”

The Sequence؛ رشته های بین مردم و سیاست

هومن — Tue, 09 Dec 2008 19:37:47 +0000

هنرمندی بلژیکی به نام Arne Quinze ، چند روز پیش از یکی از کارهای خود که در بروکسل، که از دور تا دور پارلمال بلژیک تا کاخ ریاست جمهوری اجرا شده بود پرده برداری کرد؛ وی نام این اثر را ” The Sequence ” ( به معنای رشته … ) گذاشته :
Quinze این اثر را برای نمایشگاهی که ماه قبل در بلژیک برگزار شده بود طراحی کرده بود ، ولی وی شاید در آن زمان هیچ گاه فکر اجرای آن با این وسعت را هم نمی کرد، به اضافه ی این نکته که این رشته ها حداقل تا ۵ سال آینده هم در این مکان باقی خواهند ماند. این نوار ها که از جنس چوب هستند، نمایی کاملا” متفاوت و جدید به محیط قدیمی و سرد آن ناحیه داده اند، ولی این دلیل، تنها یکی از دلایل برپایی این اثر هنرمندانه است.(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : The Sequence؛ رشته های بین مردم و سیاست

شرکت صنعتی PB panel ، ایران …

هومن — Thu, 09 Oct 2008 13:08:56 +0000

امروز داشتم توی گوگل ریدرم فید های مربوط به معماری رو می خوندم که چشمم به این پروژه افتاد که در سایت WAN که یکی از معتبر ترین سایت های معماریه معرفی شده بود. اولین باریه که اخبار مربوط به بنایی جدید رو که توی ایران ساخته شده در یک همچنین سایت معتبری میبینم. واقعا” باید تبریک گفت به گروه آراد، طراحان این بنا :
(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : شرکت صنعتی PB panel ، ایران …

محوطه ی یادبود قربانیان ۱۱ سپتامبر پنتاگن

هومن — Thu, 11 Sep 2008 18:42:00 +0000

محوطه ی یادبود قربانیان پنتاگن، فردا ، بعد از ۷ سال از وقوع حادثه ی یازدهم سپتامبر در آمریکا پرده برداری میشود. این یادبود نتیجه ی برگزاری یک مسابقه ی معماری بود که گروه KBAS Stadio در آن به برتری رسیده بودند. آنها برای طراحی این بنا از بسیاری از خاناده های قربانیان نظر خواهی کرده بودند و سرانجام طرح آنها در رقابت با سایر طرح ها رتبه ی اول را کسب کرد. طرح کامپیوتری و استفاده از قطعات پیش ساخته از دیگر دلایل برنده شدن این طرح بود.

مسئولین این شرکت در رابطه با اهداف این طرح اظهار کردند که ” برای بسیاری از مردم در سرتاسر نقاط جهان که در صبحگاه یازدهم سپتامبر، زندگیشان برای همیشه تغیر پیدا کرد، ما سعی در طراحی یادبودیی برای کسانی کردیم که به سادگی عزیزانشان را برای همیشه از دست داده بودند … ”
این پروژه درست کنار ساختمان مرکزی پنتاگون، در محل برخورد هواپیمای خطوط ۷۷ آمریکا با این ساختمان شکل گرفته. این محوطه هیچ شباهتی به سایر بنا ها و محوطه های یادبود دیگر ندارد. از اهداف شرکت سازنده، کشش قوی این محل وایجاد فضایی است که به سرعت خاطرات گذشته را در ذهن بازماندگان تداعی کند، فضایی که بتواند با ایجاد محیط های بسته ی انفرادی و فضاهای باز دسته جمعی، به نوعی روایتگر حوادث آن روز تلخ برای بازماندگان و کسانی که به دیدن این یادبود می آیند باشد.
۱۸۴ المان یادبود، به طور موازی با مسیر برخورداین هواپیما با ساختمان پنتاگون قرار گرفته شده که بر روی آنها تاریخ تولد قربانیان این حادثه که از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۸ را در بر میگیرد حک شده. این المان ها در قلب پروژه قرار گرفته اند و برای هرکدام از آنها فضای خاصی تقسیم بندی شده است و هرکدام از آنها بر روی یک پایه به صورت کنسول شده ایستاده اند و اسامی قربانیان بر روی این پایه ها نوشته شده است.

(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : محوطه ی یادبود قربانیان ۱۱ سپتامبر پنتاگن

بالاخره سنتوری هم …

هومن — Tue, 12 Feb 2008 17:49:19 +0000

حکایت مسخره ایه این حکایت سینمای ما. یک فــیلم توی جـــشنواره پخش میشه، بازیگر مردش برنده ی جایزه ی سیمرغ جشنواره میشه، همه ازش تعریف میکنن … ولی به دلایلی که نه به من مربوط میشه، نه به تو، تشخیص میدن نباید فیلم پخش بشه. میدونی یعنی چی؟ یعنی کار و پول و زحمات اوون بیچاره هایی که نشستن فیلم ساختن، کشک! حالا اون به کنار! معنیه بدترش یعنی شعور توی بیننده هم کشک! یعنی ما تشخیص میدیم تو نباید این رو ببینی. حالا برای چی اینا رو نوشتم! دیشب یک لینک اوومده بود توی بالاترین که بدو بدو که بالاخره فیلم سنتوری هم پخش شد. فکر کنم راست هم میگفت. الان دوباره لینکش رو روی یک سرور دیگه توی یک وبلاگ دیدم. از فردا سیدیش هم میاد. ما هم بالاخره میبینیم این فیلم ممنوعه رو؛ ولی کی باید جوابگوی خسارتی باشه که به فیلمساز وارد شده؟ من یا تو؟

موضوعات مرتبط :None Found

ای بابا!

هومن — Tue, 08 Jan 2008 14:33:25 +0000

آقا مملکت رو بفروشید بره خلاص شیم دیگه! آخه این چه وضعشه! یه برف فکستنی ( فکصطنی؟ نکصتنی؟ فکثطنی؟ …؟ D: ) اوومد ، پایتخت سه روز خوابید! آخه چرا نمیفهمن! دانشجوی مملکت هنوز درست و حسابی کرکسیون نکرده! فردا می خواست بره با استادش کرکت نهایی رو داشته باشه! اصلا” من دلم برای اوون استاد میسوزه که چشمش به در خشک میشه تا ما ها رو ببینه! تازه میخواستیم اگه راه داد با بر و بچ یه برف بازیه درست و حسابی هم برگزار کنیم! ولی نمی فهمن که! اه! باز فردا باید عین این پیرزن ها بشینیم تو خونه! اه! اه! اه! ( aaaah! not AAAh )
+ ببینید! ( استان تهران ، فردا هم تعطیل است! )
+ پس نوشت! : جدا”من به بالاترین معتادم ها! امروز که سرورش خراب شده هی موندم چی کار کنم! خدایا این بالاترین رو از ما نگیر! آمین!

موضوعات مرتبط :None Found

کوچه مروی

هومن — Thu, 20 Dec 2007 22:24:30 +0000

امروز با یکی از دوستان رفتیم طرف های بازار تا بلکه یک کروکی بزنیم. ایستگاه مترو توپ خونه پیاده شدیم و به طرف جنوب راه افتادیم! طرف های خیابون ناصر خسرو، رسیدیم به جایی که به ” کوچه ی مروی ” معروفه. این کوچه گویا از بازار های قدیمی و معروفه تهران بوده که کار بازسازیش از دی ماه سال قبل شوع شده. در بازسازیش سعی شده بافت سنتی محل حفظ بشه و انصافا” این کار به خوبی انجام شده. در حال حاضر این بازار بورس لوازم ارایشی و بهداشتیه که با نوع معماری خیلی سازگاری نداره! میخواستیم جند تا کروکی هم از محل بزنیم که از بس هوا سرد بود و دستامون بی حس شده بود بی خیال این کار شدیم!
بافت جنوب شهر رو خیلی دوست دارم. گرمای خاصی داره. همه چیز ساده تر و قشنگ تر به نظر میاد؛ حتی مردمش هم رفتار گرم تری دارن به نظر من. تو یکی از بازار ها که داشتیم راه میرفتیم، یکی از فروشنده های مغازه های اونجا گفت میشه از منم یک عکس بگیری و وقتی گفتم باشه، بدو بدو رفت کلی موهاش رو آب و شونه کرد و با کلی ذوق نشست رو صندلی و یه ژست خفن گرفت! در حالی که تقریبا” غیر ممکنه این صداقت و سادگی رو توی جاهای دیگه ی تهران ببینی. شاید هیاهوی این شهر شلوغ و بی در و پیکر کمتر به اونجا نفوذ کرده باشه و مردمش وقتی با هم تعارف میکن ، برای این نیست که فقط از روی ادب خشک و کلیشه ای ، حرفی زده باشن …
+ فعلا” عکس های کوچه ی مروی رو میذارم؛ مسجد شاه ( یا امام؟!) هم رفتیم و کلی عکس گرفتیم. اون رو بعدا” میذارم!(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : کوچه مروی

با تاخیر!

هومن — Fri, 14 Dec 2007 13:54:10 +0000

۲۱ آذر، سالروز تولد احمد شاملو، شاعر بزرگ ایرن بود. یکی از بهترین ها به نظر من. شعر هاش خیلی حال و هوای این روز ها رو داره. این مطلب رو با تاخیر مینویسم، چون سرم خیلی شلوغ بود تو این چند هفته.
آه اگر آزادی سرودی می‌خواند
کوچک
همچون گلوگاه ِ پرنده‌یی،
هیچ‌کجا دیواری فروریخته بر جای نمی‌ماند.
سالیان ِ بسیار نمی‌بایست
دریافتن را
که هر ویرانه نشانی از غیاب ِانسانی‌ست
که حضور ِ انسان
آبادانی‌ست.
+ با چند نفر از دوستان تصمیم گرفتیم توی مسابقه ی طراحی ” فرهنگسرای زرتشت” شرکت کنیم. دیروز هم به دوتا از آتشکده ها سر زدیم. آدم هرچی بیشتر در باره ی گذشته ی کشورش میفهمه بیشتر افسوس میخوره. تفاوت زیادی ندیدم بین زرتشت و اسلام .اگر هم تفاوتی بود، به نظر من برای اونا جنبه ی مثبتش بیشتر بود. از یکی از دوستان زرتشتی که لطف کرده بود و با ما اومده بود پرسیدم شما عزاداری هم دارید؟ گفت نه! ما فقط جشن داریم! روزمرگ زرتشنت فقط میریم به مردگانمون سر میزنیم. همین. میگفت سیاه پوشیدن برای ما چیز بدیه. حتی برای عزاداری هم سفید میپوشیم. می گفت ما نمی تونیم در باره ی جشن ها و چیز های دیگه که در اصل بیشتر جنبه ی ملی دارن تا دینی تبلیغ یا توضیحی بدیم. می گفت این کار تبلیغ دین دیگه ای محسوب میشه و ممنوعه … حیف! ایکاش همه ی کسایی که خودشون رو ایرانی میدونن ، الفبای ایرانی بودن رو هم میدونستن. ای کاش درس ایرانی بودن هم داشتیم تا کسی که سالروز وفات کنیه ی سوم حضرت ایکس رو میدونه، این رو هم بدونه که مثلا” مهرگان چیه! من خودم تا دیروز نمیدونستم که “مرداد” یعنی ” نیستی و نابودی ” و در اصل ” امرداد ” صحیحه که به معنای جاودانگیه. افسوس … به قول مهدیه عزیز : به یزدان که گر ما خرد داشتیم ، کجا این سرانجام بد داشتیم
+ قالب دوباره به هم ریخته! اه! سعی میکنم زود تر درستش کنم!

موضوعات مرتبط :None Found