یکی از بهترین موضوعاتی که یک معمار میتواند برای طراحی داشته باشد کتابخانه است. به شخصه بسیار لذت میبرم هنگامی که طراحی های مختلف و مبتکرانه ای با موضوع کتابخانه میبینم. این زیبایی شاید به دلیل موضوع خاصی باشد که طراح یک کتابخانه با آن روبروست : طراحی مکانی دنج و ساکت و در عین حال پر جاذبه و گیرا برای افرادی که میخواهند ساعت ها وقت خود را به مطالعه ی کتاب های مختلف بپردازند.

دلیل دیگر نوع خاص ماده ای است که طراح با آن سر و کار دارد. “کتاب” به عنوان موضوع اصلی یک کتابخانه باید با ضوابط خاص و مراتب مناسبی در اختیار فرد مورد نظر قرار گیرد، ولی این شرایط آنقدر دست و پای طراح را نمیبنند که از زیبایی های فرمی بنا بکاهد. از طرفی نوع نگاهی که به “کتاب” میشود نگاه خاص و لطیفی است که ناخداگاه در ذهن تمامی افراد تصورات کم و بیش مشترکی را تداعی میکند. برای مثال اولین ماده ای که در برخورد با کتاب به ذهن اکثر ما میرسد چوب است، برای همین اکثر کتابخانه های خوش ساختی که دیده ایم از چوب به عنوان ماده ای قالب در کار استفاده میکنند.

یکی از کتابخانه هایی که من واقعا” از دیدنش لذت برده بودم کتابخانه ی Exter کاری از لویی کان – Louis Kahn – بود که وی در سال ۱۹۶۵ طراحی کرده است. ترکیب فوق العاده ی چوب و بتن و آجر در این کتابخانه و بهره گیری مناسب از نور طبیعی محیطی را به وجود آورده که در عین اینکه به تصورات ثابت فرد به موضوع وفادار بوده به خوبی هم از پس سبک “مدرن” دوران خود موفق بیرون آمده.
کتابخانه و مرکز اسناد دانشگاه تهران هم از جاهایی است که همواره از دیدن آن لذت میبرم. جدای از پیشینه ی تاریخی بنا، نوع معماری و دیتیل های ریز و فوق العاده ای که در بنا به کار رفته – پله های فرار و نما سازی پشت بنا، پل های ورودی اصلی یا پله های محوطه جلویی بنا، طراحی های چوبی داخلی که هرچند قدیمی و تا حدودی فرسوده شده ولی هنوز هم ارزش گذشته ی خود را حفظ کرده – معماری قوی این بنا را نشان میدهد.

بهانه ای که باعث شد راجع به کتابخانه بنویسم ویژه نامه ی بسیار خوبی بود که در مجله ی Architecture Records دیدم. این ویژه نامه به بررسی موردی تعدادی از کتابخانه های مدرنی که اخیرا” در سطح جهان کار شده و حرفی برای گفتن داشته میپردازد و چه معمار باشید و چه به عنوان یک علاقه مند کتاب و کتابخانی، از خواندن آن لذت خواهید برد. من این بخش از مجله را که حدود ۴۰ صفحه میشد در حجمی کمتر از کل مجله در اینجـــا آپلود کردم.

یکی از شیوه های جدید و مبتکرانه ای که در در طراحی های داخلی و نماسازی ها به نظرم کار جالبی بود شیوه ای است به نام Pixel Metal Panel . نحوه ی اجرای این شیوه تقریبا” در انحصار شرکتی به نام USG است که اجراهای مختلفی در پروژه های گوناگون داشته، ولی اصول کلی آن بسیار ساده است، اصولی که از خیلی قبل تر در سبکی از نقاشی به نام Pointillism وجود داشته.

Pointillism یا نقطه نگاری شیوه ای از نقاشی است که در آن فرد نقاش سعی میکند با استفاده از نقطه های رنگی خالصی که در کنار هم به کار میبرد در مجموع طرحی کلی از یک شکل را در نظر بیننده تداعی کند. در حقیقت در این روش چشم ها و ذهن فرد بیننده با ترکیب کردن رنگ هایی از یک طیف نزدیک به هم یک ذون بزرگتر رنگی به دست می آورند که در نهایت یک شکل کلی را به وجود میآورد.. Georges Seurat این تکنیک را در سال ۱۸۸۶ به عنوان یکی از شاخه های سبک امپرسیونیسم ابداع کرد. اصطلاح Pointillism  برای اولین بار در یک نقد هنری بر این سبک به کار رفت که این شیوه را به سخره گرفته بود. بعد ها این شیوه حتی به موسیقی هم راه پیدا کرد و سبکی را به وجود آورد که در آن نوت های مختلف موسیقی به صورت جدا اجرا میشد ولی در مجموع وقتی این نوت ها با هم ترکیب میشدند یک ترکیب خطی و یکپارچه را به وجود میآوردند.

این شیوه از نقاشی در طراحی های داخلی شیوه ای جدید را به وجود آورد که به عنوان Pixel Metal Panel System  شناخته میشود. در این شیوه ، از روزنه هایی که شبیه نقاط در سبک بالا است برای به وجود آوردن تصاویر مختلف بر حسب نظر طراح بر روی پنل های دیواری یا صفحات فلزی استفاده میشود.
وضوحی که یک تصویر در این سبک میتواند داشته باشد به سه متغیر وابسته است؛ مورد اول میزان پولی است که حاضرید برای آن خرج کنید. موارد دیگری مانند درجه ی زیبایی در مات و واضح بودن تصویر یا ارتفاع و موقعیتی که تصویر قرار است نمایش داده شود هم در وضوح آن موثر است. حتی میشود زاویه ی سوراخ هایی که در این مدل وجود دارد به صورت متفاوت با هم باشد، به شکلی که با تغییر زاویه ی دید شکلی که در نظر مجسم میشود تغییر کند. در مجموع و به طور متوسط هر ۳۰ سانتی متر مربع از این نقطه گذاری ها ۱۵ دلار هزینه دارد که میتواند تا ۴۵ دلار افزایش داشته باشد.

قطعاتی که برای این شیوه استفاده میشود اندازه های تقریبی ۱ متر در ۱ متر دارد که با کنار هم قرار گرفتنشان میتوانند سطوح وسیعی را پوشش دهند. این نوع پوشش همچنین میتواند از پشت نور پردازی شود تا تاثیر تصویری که در آن شکل میگیرد بیشتر باشد.

مطمئنا” بیشترین سطوحی که در اتاقتان – یا دفتر، آشپزخانه، … – بیشتر از همه جلوی چشمتان است سطوح صاف دیوار هاییست که اگر خوش شانس باشید شاید مثل دیوار های اتاق من سفید نباشد. از چیزهای اضافه شدنی به دیواره ها مثل تابلو ها و … که بگذریم، راه های بسیار زیاد و متنوعی وجود دارد تا این دیوار ها را از حالت خشک اولیه دربیاورید و از این به بعد چیز زیباتری جلوی چشمتان باشد. قبل تر یکی دو پست در مورد کاغذ های دیواری و wallsticker ها – در اینجا – نوشته بودم، ولی امروز راه دیگری را دیدم که خوب این هم جالب بود.

این راه خیلی شبیه کاشی کاری های سنتی دیواره های بناهای سنتی خودمان است، فقط شرکت سازنده کمی سلیقه به خرج داده و راهی امروزی تر برای خانه های امروزی تدارک دیده. این شرکت ترکیه ای طرح هایی را آماده کرده که با استفاده از مصالح قابل شست و شو و مقاوم، پترن هایی از اشکالی ساده ی هندسی – در دو نوع مربعی و دایره ای – تهیه میکند و شما میتوانید آنها را با سلیقه ی خودتان روی دیوار هایتان به کار ببرید. اما نکته ی جالب برای این طرح ها اینست که شما میتوانید به صورت آنلاین و از طریق سایت این شرکت - مثلا” اینجا برای طرح های دایره ای – ، طرح های خود را با سلیقه ی خودتان طراحی و ذخیره کنید تا شرکت برای شما آنها را اجرا کند.

جامعه معماری داخلی ایران بر آن است تا میزگردهای تخصصی ای را با محوریت معماری داخلی با حضوراساتید برجسته معماری و معماری داخلی برگزارنماید . موضوع دومین میزگرد ” خانه ایرانی ” می باشد که در روز سه شنبه ۱۹٫مرداد .۱۳۸۹ از ساعت ۱۰:۳۰ صبح در خانه هنرمندان با حضور اساتید ذیل برگزار می گردد :
جناب آقای دکتر کامران افشار نادری
جناب آقای مهندس رضا دانشمیر
جناب آقای دکتر ناصر خاکی
جناب آقای دکترعبدالرضا محسنی
جناب آقای دکتر برزو ایزدپناه
سرکار خانم دکتر فاطمه کاتب

+ سایت مرجعی وجود نداشت، اخبار این سمینار متعاقبا” اعلام خواهد شد

پ.ن : با این شماره هماهنگ کنید. به شکل جالبی گویا شرکت در این همایش پیچیدست!
روابط عمومی
پرهام رشیدی
تلفن : ۱۸۹۵۸۴۲-۰۹۱۲   فکس : ۸۸۹۶۲۷۷۵-۰۲۱

همیشه برایم جالب بوده که بدانم اتاق های افراد خاص چه گونه بوده ، چون به طور واضحی میشود روحیه ی هر فرد را در نوع چیدمان اتاقش دید. اولین بار، چند سال پیش بود که عکسی از اتاق استیو جابز دیدم. فوق العاده بود. تا بحال همچنین سادگیه مطلوبی را برای یک اتاق ندیده بودم. خودش در باره ی این اتاق که در سال ۱۹۸۲ داشته میگوید “ تمام چیزی که احتیاج داشتم یک لیوان چای، یک چراغ مطالعه و یک ضبط استریو بود، که همه را کنارم داشتم، همین. “

(...)
ادامه ی این نوشته را بخوانید : مردان بزرگ کجا ها کار میکردند