یک معمار

چند روز قبل خبر جالبی خوانده بودم راجع به معماری در نیویورک به نام Robert M. Scarano. داستان از این قرار بود که دادگاهی در نیویورک این معمار را برای همیشه از معماری در این شهر منع کرده و دلیلش هم این بوده که ایشان در کارهایش به طور متعدد مکان های مخفی ای ساخته که این مکان ها در پلان اصلی ساختمان برای خریدار ها قابل رئویت نبوده است. اما چرا ایشان این کار را میکرده؟ آقای Scarano این کار را برای فرار از قوانین ساختمان سازی شهر نیویورک انجام میداده است. داستانی که یکی از مشتریان ایشان در نیویورک تایمز نقل کرده بود شاید موضوع را روشن تر کند :

در تابستان سال ۲۰۰۸ میلادی یک زوج جوان تصمیم داشتند یک خانه ی ۱۰۰ متری در یکی از محله های شهر نیویورک خریداری کنند. بعد از اینکه همه جای خانه را بازرسی میکنند و تمامی قسمت های خانه را میپسندند با قیمتی بالاتر از قیمت اعلام شده توسط صاحب بنا مواجه میشوند. وقتی علت را میپرسند صاحب خانه میگوید که این خانه یک سرویس اضافی هم دارد که بعد از خرید خانه با خراب کردن یکی از دیوار هایی که بعدا” به آنها خواهد گفت میتوانند از آن استفاده کنند. بعد از چند روز از که مبلغ نهایی بین دو طرف رد و بدل میشود صاحب خانه با یک چکش به خانه میرود و از سرویس اضافه و کاملی که در پشت یکی از دیوار ها پنهان بوده رونمایی میکند.
این ساختمان یکی از چندین کاریست که این معمار انجام داده و اگر از دید اخلاقیش بگذریم کار انصافا” جالبی بوده، به طوری که از ظاهر بیرونی هیچ یک از ساختمان هایش نمیتوان تشخیص داد که فضایی اضافی و مخفی در خانه ها وجود دارد. البته این اولین بار نیست که چنین ایده های مطرح و اجرا میشود، گرچه بسیاری از آنها را بیشتر در فیلم ها و کتابهایی تخیلی دیده ایم، اما در دنیای واقعی هم نمونه هایی از این دست پیدا میشود.

کتاب The World Without Us  – که از اینجا میتوانید دانلودش کنید – یک کتاب غیرداستانی از Alan Weisman است که موضوع جالبی را بررسی کرده. این کتاب به بررسی این موضوع میپردازد که اگر ناگهان تمامی انسانها از روی زمین محو شوند، جهان ما ، شامل ساختمان ها و ابنیه های تاریخی و تمامی دست ساخته های بشر  به چه شکلی در خواهد آمد. برای مثال در بخشی از این کتاب بررسی شده که شهر ها و ساختمان هایش در نهایت چگونه از بین خواهند رفت، یا شیوه های زندگی باقی موجودات چگونه خواهد بود. موضوعی که البته در بسیاری از فیلمها – از Twelve Monkeys و Inception تا Wall-E – به گونه ای تصویر شده و در هر کدام تصویری به تناسب داستان برای آن در نظر گرفته شده است.

در صفحه ی ۱۲۴ این کتاب، مطلبی نوشته شده که درباره ی شهرهای زیرزمینی که روزگاری از دید بقیه پنهان بوده اند :
” هیچ کس از تعداد واقعی شهرهای زیرزمینی که در Cappadocia – ناحیه ای در شرق ترکیه ی امروزی – وجود داشته اطلاعی ندارد. تا کنون هشت شهر و تعداد زیادی روستا شناسایی شده ولی بدون شک تعداد زیاد تری از آنها وجود دارد. بزرگ ترین این شهر ها تا سال ۱۹۶۵ که یک شهروند عادی در تمیز کردن زیرزمین خانه اش به یک حفره ی بزرگ برخود میکند کشف نشده بود. این حفره که مانند یک تالار بزرگ بود به تالار دیگری میرسید و آن تالار به یک تالار بزرگتر و … . در نهایت مشخص شد این فضا ها شامل ۱۸ طبقه در زیر زمین است که تا عمق ۸۵ متری زیر زمین ادامه داشته و بزرگیش به اندازه ای بوده که توانایی جا دادن چیزی نزدیک به ۳۰٫۰۰۰ نفر را دارد.”

*عنوان پست، کاملا” بیربط، از یکی از آهنگ های kelly clarkson

{ 17 نظـــر }